Drapieżnictwo. Roślinożerność. I część tematu

1. Pojęcie drapieżnictwo –
sposób odżywiania się zwierząt, polegający na wykorzystaniu jako pokarm ciała innego zwierzęcia i w odróżnieniu od pasożytnictwa prowadzący do śmierci ofiary. Jest jedną z form oddziaływań antagonistycznych , korzystną dla drapieżnika, a niekorzystną dla ofiary; może mieć charakter międzygatunkowy lub wewnątrzgatunkowy ( kanibalizm ).
2. Sposoby polowania ;

Istnieją różne sposoby polowania, stadne i w pojedynkę. Niektóre drapieżniki łapią ofiarę po pościgu. Pościg może być szybki i krótkotrwały – jeśli ofiary nie uda się doścignąć, drapieżnik z niej rezygnuje ( gepard ) – lub dłuższy, dążący do zmęczenia ofiary ( wilk ). Niektóre drapieżniki budują różnego rodzaju pułapki – sieci (wiele pająków ), pułapki ziemne (larwy mrówkolwowatych ). Inne obezwładniają ofiarę uderzeniem języka ( żaby , kameleony ) lub parzydełek ( parzydełkowce ). Niektóre przywabiają ofiary wabikiem, udającym potencjalną ofiarę, lub świecącym wyrostkiem ( żabnica ). Drapieżca obezwładnia ofiarę siłą, gryząc ją (powodując wykrwawienie) lub dusząc, albo przy użyciu jadu . Drapieżnictwem jest też zgryzanie ciał zwierząt osiadłych, np. gąbek , mimo że technicznie jest identyczne z roślinożernością .
3. Przystosowanie organizmów do drapieżnictwa;
– ostre kły
– szerokie nozdrza
-dobrze rozwinięty narząd zmysłów
– obszerna klatka piersiowa i duże płuca
– smukłe ciało
– umięśnione tylne kończyny
– długi ogon
( przeanalizujecie proszę te cechy drapieżnika  na ilustracji w książce strona 97)

4. Mechanizmy obronne u ofiar.

Ofiary potrafią bronić się przed atakiem drapieżników m.in. ucieczką ( mysz , zając , antylopa ). Inne stają się niedostępne dla drapieżnika, wytwarzając różnego rodzaju pancerze ( małże , ślimaki , skorupiaki , żółwie , chruściki domkowe) lub chowając się w kryjówki, bądź wytwarzając wyrostki ( rogi , poroże , kolce itp.), utrudniające manipulację lub połknięcie przez drapieżnika ( jeż , rozwielitka ). . Ukrywanie się jest ułatwiane przez różne strategie kamuflażu , w tym mimetyzm , polegający na upodabnianiu się do elementów otoczenia, np. przez przybieranie ubarwienia ochronnego . Jeszcze inne starają się odstraszyć wroga substancjami chemicznymi ( tchórz , skunks ), żądłem ( błonkówki ) lub samą informacją (także informacją fałszywą) o zawieraniu toksycznej substancji, zawartą w krzykliwej barwie ciała ( salamandra plamista ). W zależności od szczególnych uwarunkowań strategią obronną może być życie w rozproszeniu lub tworzenie stad.

Praca domowa ćwiczenia 2 / str 106

Ciąg dalszy tematu nastąpi .

Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia na grupie .

Emilia Rybarska

Dodaj do zakładek Link.

Możliwość komentowania została wyłączona.

  • Memory