wdż

Witajcie !

Temat: Rozwój psychoseksualny człowieka.
Biologiczna determinacja płci.

Człowiek jest istotą płciową od poczęcia. Każdy z nas posiada w komórkach swego ciała struktury, w których zawarty jest materiał dziedziczny – chromosomy. Są one zbudowane z kwasu deoksyrybonukleinowego
(DNA) i mieszczą się w jądrze komórkowym.

Każda komórka człowieka (z wyjątkiem komórek płciowych)  zawiera 23 pary chromosomów; jedna z nich to para chromosomów płciowych. U kobiet są to dwa chromosomy X, u mężczyzn – jeden chromosom X i jeden Y. Nazwy te utworzono, sugerując się ich kształtem podczas oglądania pod mikroskopem elektronowym.
Wiecie zapewne z biologii, że przy produkcji gamet, czyli komórek rozrodczych, musi nastąpić redukcja materiału genetycznego o połowę, by po zapłodnieniu liczba chromosomów była taka
sama jak u rodziców. Tak więc zarówno plemniki, jak i komórki jajowe mają tylko po jednym chromosomie z każdej pary.
W przypadku komórek jajowych będzie to zawsze chromosom X, natomiast plemniki zawierają albo chromosom X, lub Y.
Płeć dziecka zależy od tego, jaki plemnik połączy się z komórką jajową: jeśli będzie to plemnik zawierający chromosom X – urodzi się dziewczynka (będzie miała X od mamy i X od taty), jeśli zapłodnienia dokona plemnik z chromosomem Y – urodzi się chłopiec (będzie miał X od mamy i Y od taty).

Od dawna człowiek chciał mieć wpływ na to, jakiej płci będzie jego dziecko. Mimo ogromnego postępu w zakresie wiedzy o biologii prokreacji, do dzisiaj nie wiadomo, jakie czynniki decydują, że zapłodnienia dokona
właśnie ten a nie inny z milionów plemników znajdujących się w drogach rodnych kobiety po akcie płciowym.
Człowiek nie ma na to wpływu. Może tak jest lepiej? Któż wie, co stałoby się z ludzkością, gdyby nagle przyszła powszechna moda np. na posiadanie wyłącznie córek? Ponura wizja świata z filmu „Seksmisja” na szczęście jest nierealna.
Zgodnie z „planem” zawartym w chromosomach, w 7.-8. tygodniu życia płodowego zaczyna się tworzyć
najważniejsza część układu rozrodczego – gruczoły płciowe. Jeśli dziecko jest płci męskiej, już w 7. tygodniu
w jego ciele pojawia się męski hormon płciowy testosteron, który skłania zarodek do rozwoju w kierunku
męskim. Jeśli testosteronu brak, od 8. tygodnia rozwój zarodkowy podąża w kierunku żeńskim: zaczynają się
tworzyć żeńskie narządy płciowe. W momencie narodzin dziecko ma już w pełni wykształcone wewnętrzne
i zewnętrzne narządy rozrodcze – czyli pierwotne cechy płciowe.

W okresie dzieciństwa dochodzi do ustalenia psychologicznych cech seksualnych: poczucia własnej płci
i związanych z tym odpowiednich zachowań. Okres młodzieńczy obejmuje przemiany związane z dojrzewaniem, rozwinięcie się popędu płciowego i pojawienie się wtórnych cech płciowych.
W rozwoju seksualnym okresów dzieciństwa i młodzieńczego do uwarunkowań genetycznych dochodzą
czynniki społeczne i kulturowe. Oznacza to, że płciowość człowieka kształtuje się nie tylko pod wpływem
czynników biologicznych, ale także pod wpływem wychowania i kontaktów z innymi ludźmi – dorosłymi
i rówieśnikami. Najważniejszą rolę pełnią: środowisko rodzinne i rówieśnicze.

Do zobaczenia.

Dodaj do zakładek Link.

Możliwość komentowania została wyłączona.

  • Memory