Wdż

Dzień dobry !

Rozwój psychoseksualny człowieka. Wpływ środowiska rodzinnego.

Komunikowanie uczuć
Okres dzieciństwa odgrywa zasadniczą rolę w rozwoju osobowości, a szczególnie sfery emocjonalnej. Dziecko
przychodzi na świat z umiejętnością uzewnętrzniania uczuć przez płacz, ruchy całego ciała. W pierwszych dniach życia pozałonowego uczy się także odbierać uczucia.
W okresie niemowlęcym szczególnie istotną rolę odgrywa karmienie piersią, wzmacniające poczucie bezpieczeństwa dziecka i zacieśniające jego więź z matką. Stopniowo, w miarę wzrastania dziecka, wymiana uczuć rozszerza się na innych członków rodziny. Tak więc okres dzieciństwa to czas nauki:
− uzewnętrzniania uczuć,
− odbierania uczuć,
− wzajemnego dostosowywania się (interakcji).
Ukierunkowanie moralne
Od rodziców dziecko otrzymuje przekaz systemu wartości (umiejętność odróżnienia dobra od zła, rzeczy
ważnych od mniej ważnych), uczy się reguł postępowania i wartości istotnych w życiu rodziny. Wczesna
orientacja moralna, jaką dziecko wynosi z domu, stanowić będzie punkt odniesienia w nowych sytuacjach,
kiedy będzie musiało podejmować samodzielne decyzje. W okresie dojrzewania w naturalny sposób budzi się
krytycyzm wobec świata dorosłych i konieczność świadomego przyjęcia systemu wartości. Dziecko łatwiej
przechodzi ten kryzys, jeśli wychowanie uformowało w nim nastawienie prospołeczne (na dobro drugiego
człowieka), umiejętność dokonywania wyborów i poczucie odpowiedzialności.
Identyfikacja dziecka z własną płcią
Poczucie przynależności do jednej z płci dziecko uzyskuje dość wcześnie.
W okresie dzieciństwa poczucie to może być wzmacniane przez:
− pełną akceptację płci dziecka przez rodziców jest to podstawowy warunek jego prawidłowego rozwoju;
− celowe działania rodziców: ubiór, podkreślanie różnic itp.:
− wzorce modelowe: matka, ojciec, rówieśnicy: przy prawidłowym kierunku identyfikacji dziewczynka utożsamia się z matką, chłopiec z ojcem.

Dla prawidłowej identyfikacji z własną płcią potrzebne są pozytywne związki z obojgiem rodziców oraz poprawne relacje między nimi.
Współcześnie obserwuje się występowanie trudności w identyfikacji z własną płcią. Czasem ujawnia się to
w okresie dojrzewania, kiedy fizyczne oznaki stawania się kobietą lub mężczyzną (częściej dotyczy to jednak
dziewcząt) są odrzucane, nieakceptowane i budzą frustrację.
Przyczyn trudności w identyfikacji (utożsamienia się z własną płcią) może być wiele, np.:
− brak ścisłych kontaktów matki z dzieckiem we wczesnym dzieciństwie;
− niezadowolenie rodziców z płci dziecka;
− niewłaściwe, zaburzone relacje pomiędzy rodzicami (brak miłości);
− u dziewcząt: kłopoty z identyfikacją u matek, np. niedocenianie kobiecości, negatywne nastawienie wobec
roli żony i matki;
− u chłopców: kryzys roli mężczyzny, np. niespełniona potrzeba sukcesu, słabo określona rola ojca w życiu
rodzinnym.

Wychowanie seksualne
Właściwie rozumiane wychowanie seksualne nie ogranicza się do tzw. uświadomienia, czyli przekazania podstawowych wiadomości o tym, „skąd się biorą dzieci”. Jest ono wychowaniem do świadomego przeżywania swej kobiecości lub męskości i odpowiedzialnego pełnienia związanych z tym ról: żony i matki, męża i ojca, lub osoby żyjącej w stanie bezżennym.
Niemowlę poznaje sferę seksualną przez odkrywanie własnego ciała. Traktuje ono wszystkie części swe jednakowo. Stosując głównie zmysł dotyku i smaku (tylko w niemowlęctwie możliwe jest włożenie paluszków stóp do buzi…), poznaje własne ciało, uczy się siebie.
Ważne, aby dziecko czuło pełną akceptację rodziców dla swego ciała; potrzebuje czułości, pieszczot, częstego
kontaktu fizycznego pełnego miłości.
Na dalszym etapie rozwoju dziecko zaczyna dostrzegać innych ludzi, a później – różnice płci. Rodzi się ciekawość, potrzeba poznania różnic płci. Mogą pojawić się pytania, aktywność poznawcza w formie zabaw
w „pana doktora”, podglądanie itp. Rodzice powinni w tym czasie odpowiedzieć na wszystkie pytania dziecka
i udzielić mu tyle wyjaśnień, by zaspokoić jego ciekawość.
Wczesne dzieciństwo jest czasem budowania pojęcia intymności. W pewnym momencie swego rozwoju dziecko samo zaczyna rozumieć, że niektóre czynności, np. fizjologiczne, są intymne – nie wykonuje się ich przy wszystkich. Podobnie jest z nagością; niektóre dzieci bardzo lubią biegać na golasa i jest to zjawisko prawidłowe. Rodzice powinni nadal utrwalać w dziecku przekonanie, że jego ciało jest piękne i dobre, ale wykorzystać budzące się poczucie wstydu do wyjaśnienia, dlaczego nie w każdej sytuacji nagość jest właściwa.
Prawdę o płciowości człowieka dziecko powinno poznawać stopniowo, w sposób dostosowany do jego możliwości percepcyjnych. Tak samo ważny, jeśli nie ważniejszy od przekazu informacyjnego, jest przekaz pozawerbalny – atmosfera miłości między rodzicami, szacunku wobec spraw płci, przekaz wartości.

Dodaj do zakładek Link.

Możliwość komentowania została wyłączona.

  • Memory